نویسنده : سید مهدی ; روز سه‌شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸٦;

سلام

اشعاری از تاگور از کتاب  مرغان آواره

***

-((ما

برگهایی که خش خش می کنیم

آوازی داریم که به توفان ها پاسخ می گوید

اما تو که این گونه خاموشی کیستی؟))

-((من تنها یک گلم))

***

سرشت انسان

 نیروی کودکانه ی اوست

نیروی او

 نیروی رشد است.

***

نوری که به کردار کودکی عریان

شادمانه

در میان برگ های سبز بازی می کند

نمی داند که آدمی می تواند دروغ بگوید

***

ای زیبا

خود را در عشق بیاب

نه در چاپلوسی آینه




صفحه نخست
خبر خوان RSS
SMPtheme
شروع دوباره